Bolidy
Samochody wykorzystywane w wyścigach Formuły 1 to niezwykłe pojazdy skonstruowane w taki sposób, aby mogły rozwijać jak największe prędkości. Posiadają one tylko jedno miejsce siedzące przeznaczone dla kierowcy, a ich nadwozie jest odsłonięte. Najważniejszą częścią pojazdu jest silnik o mocy kilkuset koni mechanicznych, który umożliwia osiąganie zawrotnych prędkości i ogromnego przyspieszenia. Zgodnie z zasadami, istnieją ograniczenia co do dopuszczalnej mocy i pojemności silnika samochodu wyścigowego. Regulacje w tej kwestii ustala Międzynarodowa Federacja Samochodowa.
Silniki podczas wyścigów narażone są na olbrzymie obciążenia, w związku z czym ich okres użytkowania nie trwa długo. Nakładane są jednak ograniczenia dotyczące częstotliwości wymiany silników, np. w sezonie 2005 silnik musiał wystarczyć co najmniej na 2 kolejne Grand Prix.
Wszystkie samochody tego typu mają bardzo podobną budowę, gdyż musi ona być zgodna z regułami narzuconymi przez Międzynarodową Federację Samochodową. Koła bolidu wystają poza kokpit oraz posiada on tzw. skrzydła z przodu i z tyłu, które poprawiają aerodynamikę samochodu. Wyznaczenie ścisłych zasad dotyczących budowy pojazdów ma za zadanie wyrównanie szans wszystkich uczestników wyścigów.
Koszt budowy samochodu wyścigowego jest liczony często w setkach milionów dolarów. W trakcie konstrukcji konieczne jest wykonanie wielu kosztownych testów i prób w celu zbudowania pojazdu o optymalnej konstrukcji. Dużo pracy trzeba włożyć w to, aby wypracować jak najlepsze parametry aerodynamiczne bolidu, tzn. jego jak najlepszą przyczepność do podłoża. W tym celu kształt każdego elementu nadwozia musi być opracowany indywidualnie.
Materiały stosowane w produkcji bolidów nie są stosowane w produkcji żadnych innych samochodów, m.in. ze względu na wysoką cenę. Są to wyjątkowo lekkie i wytrzymałe tworzywa, takie jak kompozyty włókna węglowego. Wykorzystuje się także materiały takie jak stal, aby uczynić bolid odpowiednio ciężkim – zgodnie z zarządzeniami jego waga musi przekraczać 605 kg.