Formuła 1

Nie każdy wie, że początki Formuły 1 sięgają lat 20. XX wieku. Wyścigi samochodowe jako sport co prawda istniały już wcześniej, ale to w tym czasie zaczęto tworzyć samochody o dużej mocy silnika, które mogły rozwijać ogromne prędkości. Tak naprawdę osiągi ówczesnych bolidów tylko niewiele ustępowały dzisiejszym.
Pierwsze wyścigi Grand Prix odbyły się w 1926 roku w Niemczech. Zwyciężył w nich Włoch Rudolf Caracciole w swoim Mercedesie, który później stał się znanym kierowcą Formuły 1.
Mercedes to marka samochodu, która odegrała wielką rolę w wyścigach Formuły 1. Jednak początkowo, w latach 20 i 30, Mercedesy często okazywały się słabsze niż np. Alfa Romeo, Bugatti czy Maserati.
Mercedesy zaczęły odgrywać ważną rolę w Formule 1 w latach 30., kiedy to w Niemczech nastały czasy “propagandy sukcesu”. Wtedy to silnie wspierano niemieckie osiągnięcia we wszystkich dziedzinach, w tym również motoryzacji i sporcie. Dlatego też dwa największe niemieckie koncerny samochodowe Mercedes i Auto Union otrzymywały duże dofinansowania, dzięki którym możliwe było zainwestowanie dużo większych niż do tej pory kwot w samochody wykorzystywane w sporcie, w tym w wyścigach Formuły 1. Zmusiło to także inne koncerny samochodowe, które wystawiały swoje pojazdy w Formule 1, do zwiększenia nakładów na produkcję samochodów, jeśli nie chciały pozostać w tyle za Mercedesem.

Jednak pozycja niemieckiego koncernu w tym sporcie umocniła się znacznie i od tego czasu pozostawał on niezmiennie w czołówce wyścigów. Pierwszym modelem, który przeszedł serię zwycięstw, był Mercedes W25. Jego wzmocniona wersja, Mercedes W125, miała swoją premierę w roku 1937 i przeszła do historii jako najmocniejszy pojazd w Formule 1. Posiadał on moc 646 KM przy pojemności silnika 5660 cm³. Przez następne lata Mercedes wystawiał coraz to nowe modele, dystansując konkurencję.

Pod koniec lat 30. zaprzestano organizowania wyścigów w Europie z powodu działań wojennych. Formuła 1 powróciła w 1947 roku i jest organizowana nieprzerwanie do dziś.